از تو چه پنهان

با تمام بی پناهی ام

گاهی ایستاده

در پس همین وجود

در پس همین خنده های سرد

در پس همین گریه های گرم
...
هی می میرم و زنده می شوم
...
سخت است

صبور باشی...

و در حجم این سکوت

نـفـسـت بنـد نیـایـد