سعیدم وقتی که داشتن برا آخرین بار غسلش می دادن

چقدر سخته اونی که تمام زندگیت هست رو با آب سرد جلویی چشمات بشورن

اما حتی نتونی بهش دست بزنی ونزاری با آب سرد غسلش بدن

چقدر ساخته بالای سرش باشی وقتی که دارن برا آخرین بار حمامش می کنن

اما حتی نتونی بهش نگاه

چقدر سخته همسرت رو جلوی چشمات لباس سفید تنش کنن

اما حتی نتونی لباسش رو مرتب کنی

ای خدا تا کی باید تحمل کنم

پس کجایی چرا صدام رو نمی شنوی

ای خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

گـفتـی کــه بـه احـتـرام دل بـاران بـاش

گـفتـی کــه بـه احـتـرام دل بـاران بـاش

بــاران شـدم و بـه روی گــل بـاریـدم

گـفتی کـه بـبـوس روی نـیلـوفـر را

از عـشـق تـو گـونـه هـای او بوسیدم

گفتـی کـه سـتـاره شو دلـی روشـن کن

من همچون ستاره برگلهاها تابیدم

گفتی که برای باغ دل پیچک باش

بـر یاسـمـن نـگـاه تــو پـیـچـیـــدم

گفتی که برای لحظه ای دریا شو

دریـا شـدم و تـرا بــه سـاحـل دیـدم

گفتی که بیا و لحظه ای مجنون باش

مـجـنــون شـدم و ز دوریــت نـالـیــدم

گـفتـی کــه شکوفـه کـن بـه وقـت پـایـیـز

گـــل دادم و بــا تـرنـمت رویـیــدم

گـفـتـی کــه بـیــا و از وفـایــت بـگــذر

از لـهـجـه بــی وفــایـیـت رنـجـیــدم

گـفـتـم کـه بـهـانـه ات بـرایــم کـافـیـسـت

مــعـنـای لـطـیــف عـشـق را فـهـمـیــدم

کاش

باید فراموشت کنم

 

باید فراموشت کنم

چندیست تمرین می کنم

من می توانم ! می شود !

آرام تلقین می کنم

حالم ، نه ، اصلا خوب نیست ....

تا بعد، بهتر می شود ....

فکری برای این دلِ آرام غمگین می کنم

من می پذیرم رفته ای

و بر نمی گردی همین !

خود را برای درک این ، صد بار تحسین می کنم

کم کم ز یادم می روی

این روزگار و رسم اوست !

این جمله را با تلخی اش ، صد بار تضمین میکنم

یاد گرفتم...

آموخته ام که ؛ وقتی با کسی روبرو می شویم ؛ انتظار " لبخندی " از سوی ما دارد .

آموخته ام که ؛ لبخند ارزانترین راهی است که می توان با آن نگاه را وسعت بخشید .

آموخته ام که ؛ باد با چراغ خاموش کاری ندارد .

آموخته ام که ؛ به چیزی که دل ندارد ، نباید دل بست .

 آموخته ام که ؛ خوشبختی جستن آن است نه پیدا کردن آن

شعر تنهایی

سکوت شبهای سیاه و بی صدا            پر از بهانه های دل برای توست

هر ثانیه لحظه شماراین سکوت        درحسرت لحظه ای خندیدن توست

درگیر و داردیدن خورشید شب         درجست و جوی ردپای دل توست

پیدا نمی کند تو را اما هنوز              هر شب میان آسمان درپی توست

قهراست حتی آسمان با این غریب        تنها نیاز من فقط بخشش توست

شبها صدای ناله های جغد شب            تنها صدا در قحطی آواز توست

میسوزم هرشب درفراق زلف تو         پروانه‌‌ ی قلبم پی شعله ی توست

آسان نیافتم من نگین عشق را            تقدیم این جانم  بهای عشق توست

 

غم

غمی توو سینه، به دل میشینه             تمام حرف هام عمری همینه

رفتم و گفتم عاشق می مونم               شعروترانه واست می خونم

میگم یه فرصت،میگی محاله                میگی که حرفام،خواب وخیاله

گفتی نمیشه ، گفتم:همیشه              دل تو سنگه ، منم یه شیشه

دتیا دو روزه،دلت میسوزه                     نگذارکه تووعشق بشم رفوزه

نرو بمون تو،عمری کنارم                       بی تو خزونم ،با  تو بهارم

قسم به جونت،جونم فداته                    تا روزمحشر،  دلم باهته

سوختم ساختم به پای عشقت             ورد زبونم،همیشه اسمت

کمم واسه تو،ببخش عزیزم                  سبد سبد اشک به پات میریزم

بهشت من تو،جهنمم تو                      روح وتن و قلب و عمرمن تو

من مست عشقم،عشقی زمینی          تو ساقی عشق،تو بهترینی

وسکوت........

وسکوت........

زیباترین آواز در سمفونی تنهایی

                        در اوج فرو رفتن در خویش

                             در اعماق قله ی رهایی

                                         

   به هنگامی که نمیبینی آشنایی که ببیند تورا

                 که برهاند تورا از قفس بغض

                 که بپرسد:

        ( ( به کدامین جرم به دیار تنهایان تبعید گشته ای؟)) 

 

          کاش گوشی .سکوتم را میشنید!!!!

دلتنگی ها...

دلتنگی ها...

امروز هوا خیس است
امروز زمین اکنده از هواست
امروز زمین هم خیس است
امروز آسمان خیس است
چشمان من پر از آبی بیکران آسمان است
امروز چشمان من خیس است
امروز حتی اقاقی هم خیس است.
پیکر امروز در میان شاخه های پر از خار اقاقی پاره پاره است
امروز دنیا از خون گرم امروز خیس است
خنده دار ترین قصه امروز
مرگ امروز در میان شاخه های اقاقی هاست
امروز دلم تنگ امروز است
امروز اگر دستانم رها شوند تمام رج های ثانیه های امروز را مینویسند
امروز دستانم دلتنگ امروزند.
امروز هیچ ندارم جز امروز
دیگر نمیخواهم پنجه در خاک افکنم.
نوشتن هم مرا التیام نمیدهد.
دیگر نوشتن هم بس است

دل بی کسم