خيال ميکردم

 

خيال ميکردم عشق عروسکي است که ميتوان با آن بازي کرد

ولي افسوس اکنون که معني عشق را درک کرده ام فهميده ام

که خود عروسکي هستم بازيچه دست سرنوشت

برای تو می نویسم ...

برای تویی که تنهایی هایم پر از یاد توست

برای تویی که قلبم منزلگه عشق توست

برای تویی که احساسم از آن وجود نازنین توست

برای تویی که تمام هستی ام در عشق تو غرق شد

برای تویی که چشمانم همیشه به راه تو دوخته است

برای تویی که مرا مجذوب قلب ناز و احساس پاک خود کردی

برای تویی که وجودم را محو وجود نازنین خود کردی

برای تویی که هر لحظه دوریت برایم مثل یک قرن است

برای تویی که هیچ وقت نفهمیدی دوستتدارم

برای تویی که سخت ترین شکنجه من است

برای تویی که قلبت پاک است

برای تویی که در عشق، قلبت چه بی باک است

برای تویی که عشقت معنای بودنم است

برای تویی که غمهایت معنای سوختنم است

برای تویی که آرزوهایت آرزویم است

برای تو می نویسم ...

وفا کنی برای کی ؟!؟... ""

این هم از یک عمر مستی کردنم

سالها شبنم پرستی کردنم

ای دلم زهر جدایی را بخور

چوب عمری با وفایی را بخور

ای دلم دیدی که ماتت کرد و رفت

خنده ای بر خاطراتت کرد و رفت

من که گفتم این بهار افسردنیست

من که گفتم این پرستو رفتنیست

آه عجب کاری به دستم داد دل

هم شکست و هم شکستم داد دل....

ذهن زخمی

چه زود فراموش می شوم

انگار سالهاست که من مرده ام

اما هنوز ذهن زخمی ام

یاد تو را نشانه می رود

خداجون...چرا؟؟؟

خداجون...چرا؟؟؟مگه من چه گناهی کرده بودم؟که بایدغرورم این طوری

زیرپای این و اون له میشدهاااااا؟

اخه دل کی روشکسته بودم که بایداین طوری دلم میشکست؟مگه

توزندگیم چه اشتباهی کردم که باید این طوری تاوانشو پس بدم....؟

دلم بدجوری گرفته اماکسی نیست که حرفامو بفهمه کسی نیست که

بگه اهای چرا داری همش اشک میریزی؟

خداااااااااا با توام صدامو میشنوی...نه انگاری هیچ کس صدای گریه ها و

دادزدنامو نمیشنوه باشه امامن دوسش داشتم چرادلمو شکست و

تنهام گذاشت و رفت....

فهمیدم که... ""

"

من از عشق فهمیدم که باید گریست

من از عاشق فهمیدم که باید ماند و سوخت

من از مجنون فهمیدم که باید دل را به عشق دوخت

من از ابر فهمیدم که باید با اشک جان داد

من از خورشید فهمیدم که باید تابید و سوخت

من از نقاش فهمیدم که از لحظه ها نقشی می ماند و بس

من از شاعر فهمیدم که عشق را باید سرود

من از ساقی فهمیدم که عشق را باید سر کشید

من از زنجیر فهمیدم که با هم بودن را

من از خاک فهمیدم پروراندن را

من از گل آموختم که بودن همانا و مردن همانا

من از شبنم آموختم لطافت را

من از پروانه آموختم محبت را

من از دیوانه فهمیدم راز زندگی را...

کاش...

کاش می شد هیچ کس تنها نبود

کاش می شد دیدنت رویا نبود

گفته بودی با تو می مانم ولی

رفتی و گفتی که اینجا جا نبود

سالیان سال تنها مانده ام

شاید این رفتن سزای من نبود

من دعا کردم برای بازگشت

دست های تو ولی بالا نبود

باز هم گفتی که فردا می رسی

کاش روز دیدنت فردا نبود

شب مه گرفته

یک شب مه گرفته

و حرف هایی تلخ

که از اعماق تنهایی ام بیرون می آید

دستم را بگیر

من به بودن تو نیاز دارم

عشق...

دیشب دوباره بعد از مدتی طولانی ،

 

در نیمه شب به یاد عشقم افتادم

 

 وتا دیر وقت در فکر و ذهنم باهاش صحبت میکردم.

فکر میکردم میتونم فراموشش کنم

 اما اون حتی توی خواب هم ول کنم نیست و بیدارم میکنه.

ساعتهای خوشی بود

عشق...

دیشب دوباره بعد از مدتی طولانی ،

 

در نیمه شب به یاد عشقم افتادم

 

 وتا دیر وقت در فکر و ذهنم باهاش صحبت میکردم.

فکر میکردم میتونم فراموشش کنم

 اما اون حتی توی خواب هم ول کنم نیست و بیدارم میکنه.

ساعتهای خوشی بود

بغص...

وجودم در نفس سرد باغ خشکیده است

و بغض گلویم ، زخم می زند آخرین نفس هایم را

به فریادم برس ، خدای مهربان

دلتنگ...

دلتنگ که باشی آدمه دیگه ای میشی

خشن تر ، عصبی تر ، کلافه تر ... و جالب اینه که به اطرافت هم اصلا


کاری نداری و برات مهم نیست
...

اما همشو نگه میداری دقیقا سر کسی خالی میکنی که دلتنگشی ..

....

شایدآن روزكه سهراب نوشت : تا شقایق هست زندگی بایدكرد

خبری ازدل پر دردگل یاس نداشت،

باید این گونه نوشت

هرگلی هم باشی

چه شقایق چه گل پیچك و یاس زندگی اجبار است.

خدایا شرمنده ام

خدایا شرمنده ام كه برفها رو از سر كاجها برنداشتم و لحظه ای به آواز قناری گوش

 

ندادم

شرمنده ام كه قبل از رسیدن به ایستگاه عشق از قطار پیاده شدم

منو ببخش كه تكه نونی رو نبوسیدم و از قبل اینكه به دنیا بیام بهت بدهكارم و هنوز

 

نتونستم

یه لیوان بارون و یه دفتر پر از دوبیتی برات بیارم

هروقت...

هروقت دل کسی رو شکستی

روی دیوار میخی بکوب

تا ببینی چقدر دل شکستی

هروقت دلشان را به دست اوردی

میخی را از روی دیوار بکن

...

تا ببینی چقدر دل به دست اوردی

اما چه فایده...؟؟ که جای میخ ها بر روی دیوار می ماند